Ben Ölecek Adam Degilim
.
Kapımı çalıp durma ölüm,
Açmam;
Ben ölecek adam degilim.

Alıstım bir kere gökyüzüne;
Bunca yıllık yoldasımdır bulutlar.
Sıkılırım,
Kuslar cıvıldamasa dallarında,
Yemislerine doymadıgım agaçların,
Yagmur mu yagıyor,
Günes mi var,
Farketmeliyim
Baktıgım pencereden.
Deniz görünmeli çıksam balkona.
Tamamlamalı manzarayı
Karlı daglarla sürülmüs tarlalar.
Ekmekten olamam dogrusu,
Nimet bildigim;
Sudan geçemem,
Tuzludur teneffüs ettigim hava.
Ya nasil dururum oldugum yerde,
Öyle upuzun yatmis,
Iki elim yanıma getirilmis,
Hareketsiz,
Sükûta râmolmus;
Sanki devrilmis bir heykel?

Ellerim ne der sonra bana?
Sogumus kalbime ne cevap veririm?
Utanmaz miyim ayaklarimdan?

Kalkmalıyım,
Dolasmalıyım,
Sokaklarda, parklarda.
El sallamalıyım
Giden trenlere,
Kalkan vapurlara.
Bilmeliyim,
Gölgelerin boyundan,
Saatin kaç oldugunu...
Islik çalmaliyim.
Türkü söylemeliyim
Yol boyunca,
Keyfimden ya hüznümden.
Geçmis günleri hatırlamalıyım,
Dalıp dalıp akarsuya,
Hayaller kurmalıyım,
Güzel gelecege dair.
Yanımdan geçenler olmalı,
Selâm almalıyım;
Robenson'u düsünmeliyim,
Garipligini:
Sükretmeliyim
Insanlar arasında olduguma.
Nedir ki eninde sonunda ölüm?
Ayri düsmek degil mi asinalardan?

Kapımı çalıp durma ölüm,
Açmam;
Ben ölecek adam degilim.
.
Cahit Sıtkı Tarancı

Herkes Ve Birkaç Kisi
.
Yagmur Herkese Yagar
Günes Isitir Herkesi
Mevsimler Herkes Içindir
Yalniz Çig Altinda Kalan
Sele Kapilan Her Zaman Birkaç Kisi

Herkes Içindir Ask Da Ayrilik Da
Yalnizca Birkaç Kisi Ölür Acidan
Eskiden Ölümle Tartilirdi Ayrilik
Kiminin Hayati Yalnizca Unutkanliktan

Her Sey, Herkes Için Degildir Oysa
Kimi Hiçbirsey Ögrenmez Karanliktan
Yalnizligi Kullanmayi Bilmez Kimi
Kimi Ayrilamaz Karanliktan

Yagmur Herkese Yagar
Ama Çok Az Insan Tutar Yagmurun Ellerini
Onca Sarki Onca Film Onca Roman
Ama Sevmeye Yetmez Herkesin Kalbi

Çig Altinda Kalan Sele Kapilan
Asktan Ve Acidan Ölen
Birkaç Kisi Dünyayi Baska Bir Yer Yapmaya Yeter
Aslinda Onlarin Hikayesidir Anlatilan
Digerleri Dinler, Seyreder, Geçer Gider
Geçer Gider Herkes
Hikayelerdir Geriye Kalan.
.
Murathan Mungan

Hayata başlarken
Şartları sen koymadın ki.
Sana sanal bir dünya
Sundular.

Gözlerini bağladılar,
Seni hep korkuttular,
İnanmanı sağladılar.

Simdi bir kıyıda durmus
Uzaklara bakmaktasın.
Heyecanlısın.

Okyanuslar bilinmez,
ürkütebilir seni.
Uzat elini...
Hayat hergün yeniden baslar

Aç güzelim saçını,
Savursun rüzgar,
Aç güzelim saçını,
Güneş parıldatsın.
Aç güzelim saçını,
Yağmur ıslatsın.
Dökülsün damlalar
Tellerinden.

Biliyorum seni saran o çemberi,
Biliyorum özgürlük emek ister...

(Bulutsuzluk özlemi)

Yaşamın en tatsız tarafı sona eriş şeklidir. Şüphesiz ki yaşamı tersten yaşamak daha güzel hatta mükemmel olurdu. Nasıl mı? Camide uyanıyorsunuz. Bir tahta sandık içersinde, herkes karsınızda saf durmuş, iyiliğinize dua ediyor ve tüm haklar helal edilmiş vaziyette.

Tabuttan doğruluyorsunuz, yaşlı, olgun ve ağırbaşlı olarak. Herkes etrafınızda, büyük br itibar, iltifatlar, çocuklar torunlar hepsi hazır. Arabanıza kurulup evinize gidiyorsunuz. Doğar doğmaz devlet size maaş bağlıyor, aylık veya üç ayda bir maaşınızı alıyorsunuz. Ne güzel, hazır maaş, hazır ev...

Altmışlı yaşlara kadar herşey garanti, huzur içinde yaşıyorsunuz. Sağlığınız gittikçe düzeliyor. Kaslar güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz. Bir gün çalışmak istiyorsunuz ve işe ilk başladığınız gün size hoşgeldin hediyesi olarak bir plaket ve altın kol saati veriyor patronunuz.. Ve Genel Müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli bir insan olarak ise başlıyorsunuz. Herkes karşınızda elpence divan..

Vücudunuzda da bazı hoşa giden hareketler de başlıyor. Gittikçe zayıflıyor, forma giriyorsunuz. Diğer hormonal aktiviteler artıyor, fevkalade.....Aman ne güzel günler başlıyor... Derken birgün patron size artık Üniversiteye gitsen daha iyi olur dıyor.

Bu arada Babanız ortaya çıkmış, "fazla çalıştın" diyor "artık eve dön, işi bırak, okumaya başla, harçılığın benden olsun..." Keyfe bakar mısınız ? Okuduğunuz dersler gittikçe kolaylaşıyor Ekmek elden su gölden bir dönem başlıyor. Partiler, diskotekler, barlar.. Kızların sayısı artıyor. Derken anne ve babanız sizi götürüp getirmeye başlıyoraraba kullanma derdi de yok artık...

Günün birinde sizi okuldan da alıyorlar, "evde otur, keyfine bak, oyuncalaklarınla oyna" diyorlar... Mamanız ağzınıza veriliyor, zaman zaman altınızı bile temizliyorlar, hatta bu durum alışkanlık yaratıyor ve hiç tuvalet kullanmamaya başlıyorsunuz. Derken anneniz bir gün size süt verme kararını alıyor ve başka bir keyifli dönem başlıyor. Mama artık her yerde, her an ve en taze şeklinde hazır.

Bir gün karanlık ılık ve sıcak bir ortama giriyorsunuz. Beslenmek için ağzınızı açmaya dahi gerek yok, bir kordondan besleniyor sıcacık yumuşacık gürültü ve patırsız bir ortamda yaşıyorsunuz. Küçülüyor, küçülüyor,ufacık bir hücre halini alıyorsunuz. Ve günün birinde müthiş keyifli bir sevişmeyle hayatınız bitiyor....

Kedinin biri ,odanin ortasina kurulmus bermutat uyuklar gibi görünerek duydugu gürültüye kulak kabartmis.Kenardaki deliklerin birinden kücük bir findik sicani da,basini uzatip cekerek etrafina bakinmis.Kedi bakmis uyuklar gibi görünmek farenin oradan cikmasina kafi gelmeyecek konusmaya mecbur olmus:
-Hadi, hadi,demis,oradan korka korka basini cikarip durma;acidim sana ... O delikten cik,su delige gir...iceride kelle kelle kasarlar,bir ambar da bugday var;afiyetle yer,sagligima dua edersin.Bir müddet yine uyuklar gibi bekledikten sonra bakmis ki berikinden yine hareket yok...
-Ne duruyorsun dedigimi yapsana!..
Fare ezile büzüle cevap vermis:
-Kusura bakma,ama yapamayacagim.
-Neden,demis kedi.
Fare su mukabelede bulunmus:
-Bana o delikten cik,su delige gir;kasar peyniri,bugday var,aiyetle ye diyorsun.Bakiyorum teklifine;Külfet kücük,Nimet büyük ! Bu iste mutlaka bir b...luk var !