Hani “Türk, Öğün, Çalış, Güven” demiştin ya... Biz ilkinde takılıp kaldık. O yüzden çalışmaya vakit kalmadı. Kimselere de (kendimiz dahil) güvenmiyoruz.

Seninle övünüyoruz. Adına barajlar, yollar, köprüler yapıyoruz. Balolar, heykeller, hatalar yapıyoruz. Klipler, zamlar, işkenceler, darbeler...

Öyle bir kargaşa yarattık ki senin adına darbe yapanlar, senin adına yönetimde olanları devirip, senin fikirlerinle açıklıyorlar bunu... Ve de devrilenler yine senin fikirlerinle savunuyorlar kendilerini...

Herkes seni bir dönemki görüşlerinle tanımlayıp başka başka anlatıyor bize... Asker, demokrat, dindar, ateist, laik, çapkın, milliyetçi... Liste uzayıp gidiyor, biz tartışıp gidiyoruz.

Hala “İzindeyiz” ve bu izin hiç bitmeyecek gibi görünüyor.

“İzinde” olduğumuzdan kabrine çok ziyaret yaptık, ama sana layık bir film yapamadık. 66 yılda... Belki kimseleri sana benzetemediğimizden, belki parayı denkleştiremediğimizden...

Adına yaptığımız köprülere akın akın koşuyor yurtyaşların... İntihar etmek için...

Cumhuriyeti emanet ettiğin gençler, polis copundan kafalarını kaldıramaz haldeler.

Zorlu savaşlarla kurulan Türkiye Cumhuriyeti devletinde bugün çetelerin gölgesi var.

Dev posterlerini yaptık ama doğru dürüst bir belgeselini yapamadık Ata’m...! Arkandan ağlamaktan gözlerimiz şiştiği için yazılarını, konuşmalarını doğru dürüst bir kitapta toplayamadık. Adına kurduğumuz kültür merkezini yangından koruyamadık. Senin adına iktidara el koyanlar mirasını çiğnedi, ses çıkartmadık. Kurduğun partiyi kapatıp, arşivini yaktılar... Alkışladık...

Çünkü biz izindeyiz Ata’m...

Her sabah güne

“Türküm, Doğruyum, Çalışkanım” diye bağıran, geri ve tembel nesiller yetiştirdik. Sesimiz gür çıkıyor ama eğitimde başarı oranlarımız yerde sürünüyor.

Köşklerin bakımsızlıktan dökülüyor...

Kocaman resimlerinin asıldığı kamu binaları içinde memurun aç.

“Beni emanet ediniz” dediğin doktorların biliyorsun seni “geç teşhisten” erken yolcu ettiler.

Merak etme “İzindeyiz” Ata’m...

O dönemde söylediğin bazı sözler bugün 7 kilit altında. Din üzerine, düşünce özgürlüğü üzerine yazdıklarını yazmaya, söylemeye kalkanlar mahkemelerde sürünüyorlar. O gün yazdıklarını, bugün ağıza alamayacak haldeyiz.

Seni aşmaktan vazgeçtik, sana ulaşamıyoruz Ata’m... Heykellerin o kadar büyük, posterlerin öyle kocaman ki, ardında bir dolu adam kendi pisliğini gizleyebiliyor. Pislik büyüdükçe heykelleri de büyütüyorlar.

Şu “İzindekiler”in listesini bir görsen inanamazsın Ata’m... Kendini tanıyamazsın.

Özlü sözlerini paylaşamıyorlar.

Yılgınlığa düşmememiz için söylediğin “küçük kıvılcımlar, büyük yangınlar doğurabilir” sözünü itfaiye kapısına asmışlar.

Bağışla bizi... İzindeyiz Ata’m...!

(Can Dündar, 10 Kasım 2004)

Bir dönem bulvar gazetelerinin en çok ilgi gören haberi "Helga Türk erkeklerine bayılıyor" başlığını taşırdı.

Haberin üzerinde genelde Türk sahillerinde üstsüz güneşlenen kocaman göğüslü bir Alman kadını olur, kolunda çoğu zaman gariban bir delikanlı bulunurdu.

Tek başına tatile gelen Helga'nın Ramazan'ı görünce nasıl çarpıldığı ballandırılarak anlatılırdı.

Gurur okşayıcı bu asparagaslar, tatil yörelerinde kimbilir kaç Alman kadınının ırzına geçilmesine yol açmış, kimbilir kaç tecavüzcü, "Türklere bayılan Helga"nın bu keyfe direnmesine şaşmıştır.

* * *

Bu kez söz konusu olan öyle bir asparagas değil.

Bu kez Türk erkeklerine övgüler düzen, bir Alman hayat kadını...

Berlin'de, Türklerin en yoğun yaşadığı semtlerden Wedding'de "Saliha" adlı genelevde çalışan Romy Kaska takma isimli bu kadın anılarını derlemiş.

Kitabın adı: "Bana Erkeklerin Nerede Olduğunu Sormayın".

48 yaşındaki Kaska, genelevde toplam 10 ay çalışmış ve bu süre içinde her milletten 3 bin erkekle yatmış.

Günde ortalama 10 erkeği ağırlarken de fırsat buldukça anılarını yazmış.

Sonuçta ortaya, "Kim nasıl sevişiyor" kılavuzuna benzer bir kitap çıkmış.

* * *

Kaska'nın farklı milletten müşterilerinin yatak performansına dair genellemeleri şöyle:

Afrikalılar: "Tam bir seks makinesidirler. Çoğunlukla ritmik ve dans şeklinde hareket ederler".

Japonlar: "İyi bir orgazm yerine mor lekeler vaat ederler".

Çinliler ve Taylandlılar: "'Şimdi... Buramı öp... hayır' gibi emirler vermeyi severler".

Polonyalılar ve Ruslar: "Klasik seks pozisyonlarını tercih ederler".

Almanlar: "Çok konuşur ve hemen ilişkiye girerler".

Ve her milliyetten müşterinin ortak özelliği:

Sevişirken boyunlarından kolyeyi ve ayaklarından çorabı eksik etmezler. Prezervatifsiz ilişki için de ekstra para teklif ederler.

* * *

Türkleri merak ediyorsunuz değil mi?

Genelevin en sadık müşterileri Türkler olduğu için Kaska, bizimkiler hakkında geniş bilgi sahibi olsa gerek.

Ve bu tecrübeyle şahadet ediyor ki, "Türk erkekleri yatakta hayli eğlendiricidir" ve "Bir kadın onlarla orgazmı asla kaçırmaz".

Son dönem spor, edebiyat, müzik gibi alanlarda kazandığımız uluslararası başarılara yatakta bir yenisini eklemiş sayılmaz mıyız?

İyi de bu bizim bildiğimiz Türk erkeği mi?

Hani şu yatakta iş şip-şak bitsin diye telaşlanan, sonra da kadını hiç umursamadan sırtını dönüp uyuyan?..

Meslektaşımız Fügen Yıldırım da 2002’de "Fahişeliğin Öbür Yüzü" (Metis) kitabı için dünyanın en eski mesleğinden 15 kadınla konuşmuştu, ama onların anılarında Türk erkekleri hiç de bu kadar eğlenceli görünmüyordu.

Eğer Kaska, sadık müşterilerini küstürmemek için fazla mültefit davranmıyorsa geriye iki olasılık kalıyor.

Bir: Avrupa'daki Türk erkekleri böyle...

İki: Avrupalı kadınlara karşı böyle...

* * *

Aslında ikisi aynı şey:

Maziden gelen bir kompleksle Avrupalı kadının gözüne girmeye çalışan Türk erkeği eğlenceli hale geliyor ve yatakta kadının inlemelerini duymadan rahat etmiyor.

Sonra sigarasını yakarken, çocukluğundan beri bulvar gazetelerinde okuduğu haberlerin etkisiyle gururunu okşayacak soruyu soruyor:

"Nasıldım Helga?.."

* * *

Tam üyelik halinde bunun “milli tavır” haline geldiğini düşünün.

Hâlâ Avrupa Birliği'ne karşı mısınız?
(Can Dündar, 22 Aralık 2004)